สัจธรรมแห่งความรัก

posted on 30 Nov 2010 17:50 by mamamoo
 
ได้อ่านหนังสือ หลักมนุษย์ ของ อ.นภาจรี นำเบญจพล หน้า 647
พบบทกลอนดีๆ เตือนใจหญิง ดังนี้


" สัจธรรมแห่งความรัก "

ความรักคือ งมงาย ไร้สาระ
เอาสัจจะ มาอ้าง ต่างเหตุผล
ปลุกความใคร่ เข้าครอบงำ นำใจตน
เพื่อดิ้นรน ร้อนใน ไฟมายา


พญามาร แปลงร่าง วางระบบ
ด้วยเจนจบ เพื่อให้ขาด จากศาสนา
แล้วร่ายเวทย์ ห่างเขต ขันทสีมา
น้อมนำพา ดื่มยาพิษ ฤทธิ์ร้อนแรง


ส่งนักรบ ผู้กล้า มาท้ารัก
ใจจึงมัก อ่อนไหว ไม่แข็งแกร่ง
หัวใจนี้ เต้นระส่ำ ผิดสำแดง
เพื่อที่จะ ประจักษ์แจ้ง ผจญกาม


จะลองสู้ สักสิบเพลง บรรเลงทิพย์
ไม่ขอจิบ รสรัก พร้อมขวากหนาม
บำเพ็ญพรต ลองสลัด ตัดรูปนาม
ไม่ทำตาม ใจตน เพื่อพ้นภัย


ยามอ่อนล้า แรงใจ ไม่อาจต้าน
รสหวามหวาน จากฤทธิ์ พิษรักได้
จงหลับตา ร่ายมนต์ ให้ดลใจ
พ้นห้วงใน เสน่หา พญามาร...
 

 
 
ขอขอบคุณ :- http://www.palungdham.com/board/showthread.php?t=42
 
----------------------------------------------------------
 
 
 
 
 
**สัจธรรมของความรัก...เมื่ออยากหลุดพ้นจากทุกข์ในรัก**
 

"การ สูญเสียเป็นส่วนหนึ่งของวัฏจักร ไม่มีอะไรอยู่กับเราตลอดไป ไม่มีอะไรจากเราไปตลอดกาล ถ้าคลี่เวลาออกเป็นเส้นตรงและสามารถเห็นได้จริงทั้งอดีต ปัจจุบัน อนาคตพร้อมกัน เราคงเห็นตัวเองได้ของรักแล้วเสียของรัก หัวเราะแล้วร้องไห้ พบแล้วพลัดพราก ย้อนเวียนกลับไปกลับมา สลับกันเป็นสายโซ่ยืดยาว"

(ทางนฤพาน บทที่ ๑๔ ร่วมทาง)



ธรรมชาติ จะบังคับให้เราทิ้งทุกคนไปอยู่ดี เราเต็มใจหรือไม่เต็มใจก็ตาม เรารักและหวังหอบหิ้วใครไปด้วยก็ตาม พวกเราต่างก็เป็นนักเดินทางผู้โดดเดี่ยว มาสวมหัวโขนเป็นพ่อ แม่ พี่ น้อง คนรัก เพื่อน ศัตรู หรืออะไรอื่นเดี๋ยวเดียว แล้วก็ต้องตายจากไปเป็นอื่น แม้ในชาติเดียวกันก็อาจเป็นอะไรหลาย ๆ ฐานะ บางคนเดินชนไหล่หรือเหยียบเท้าใครอีกคนบนถนน ทะเลาะกันเลือดขึ้นหน้าเป็นพัก กว่าจะจำได้ว่าเคยเป็นเพื่อนรักสุดรักสมัยประถมมัธยมที่เคยอยากไปไหน ๆ ด้วยกันตลอดชีวิต แต่พอห่างกันมาก ๆ เจออีกทีอาจกลายเป็นศัตรูก็ได้ เราต่างถูกหลอกว่ามีคนรักและเครือข่ายญาติมิตร ทั้งที่จริงทุกคนไม่มีแม้แต่เงาติดตามตัวเองไปได้ตลอด

(๗ เดือนบรรลุธรรม เดือนที่ ๕)



มนุษย์เราถูกหลอกให้หลงติด หลงร้องไห้คร่ำครวญกับสิ่งที่วันหนึ่งต้องทิ้งไป

ไม่ว่าจะได้อะไรมาแค่ไหนก็เสียไปแค่นั้น หลงทำบาปทำกรรมติดตัวไปภพหน้ากันก็เพียงเพราะยังติด ยังไม่รู้ด้วยกันทั้งสิ้น

http://www.larndham.net/cgi-bin/kratoo.pl/008619.htm#4



ตัวผู้รัก ผู้ถูกรัก ผู้สมหวัง ผู้ผิดหวัง ปรากฏมีสาระอยู่แต่ในจิตอันปรุงแต่ง เสกปั้นสรรค์ไป จูงให้เราหลงไป เพ้อไป ปราศจากแก่นสาร

(ทางนฤพาน บทที่ ๑๖ ฝันร้าย)



ปกติ เวลาเราฟุ้งซ่านถึงใคร เราจะรู้สึกว่าเขามารบกวนเรา เราจะมีปฏิกิริยาทางใจกับเขาเป็นชอบ เป็นชังยิ่ง ๆ ขึ้นทุกครั้งที่เขามาอยู่ในหัวของเรา ทั้งที่ตัวจริงของเขาไม่ได้มาอยู่ตรงนั้นเลย

(๗ เดือนบรรลุธรรม สรุปเดือนที่ ๔)



บทสรุปหนึ่งก็คือว่า รักแท้น่ะมีจริง แต่ที่จริงกว่านั้นคือกิเลส
หมายความว่าถ้ามองตามสายตาทางโลกก็ต้องว่ามี
แต่ถ้ามองตามสายตาทางธรรมก็ต้องว่ารากของรักแท้นั้นมาจากกิเลสนี่เอง
ที่รักแท้จะมีอันต้องกลับกลายเป็นรักเก๊ ก็ด้วยกิเลสอันเดียวกันอีกนั่นแหละ
โดยมีตัวแปรเช่นบุคคล เวลา และสถานการณ์มาร่วมสมการกิเลส

กิเลสมากก็ทุกข์มาก กิเลสน้อยก็ทุกข์น้อย
สมดังที่พระพุทธองค์ตรัสว่า ที่ใดมีรัก ที่นั่นมีทุกข์

(ทางนฤพาน บทที่ ๒๘ วังวน
และ http://larndham.net/cgi-bin/kratoo.pl/006918.htm#2 )



“พระ พุทธองค์ท่านตรัสว่าคนเรามีรักร้อยก็นับว่าทุกข์ร้อย มีรักสิบก็นับว่าทุกข์สิบ มีรักหนึ่งก็นับว่าทุกข์หนึ่ง หากไม่มีรักเลย ก็แปลว่าไม่ต้องมีทุกข์เพราะรักเลยเช่นกัน… สรุปคือ ความรักเป็นแค่รูปแบบหนึ่งของความทุกข์เท่านั้น ต่อให้รักกันยืดยาวจนแก่เฒ่า วันหนึ่งก็ต้องทุกข์ใหญ่หลวงเพราะความพลัดพรากจากบุคคลอันเป็นที่รักอยู่ดี”

(กรรมพยากรณ์ : ชนะกรรม ตอนที่ ๓๓ คู่มือนักฆ่าตัวตาย)



การ เกิดใหม่ช่างเป็นอะไรที่ไม่เหมือนเดิม ไม่มีอะไรประกันความแน่ใจ และไม่มีใครจำใครได้ เหมือนเล่นซ่อนหาชนิดปิดทางพบเจอ ทำให้ณชะเลมองความสัมพันธ์ทั้งหลายเป็นเรื่องหลอกลวง ถึงแม้พยายามเป็นที่พึ่งให้กันก็เป็นไปได้แค่เดี๋ยวเดียว แล้วต่างต้องแยกย้ายไปเสวยกรรมตามวิบากแห่งตน ไม่อาจนัดหมายว่าจะไปเจอกันที่ไหน เมื่อไหร่ ในสภาพเช่นใดเลย

(กรรมพยากรณ์ : เลือกเกิดใหม่ ตอนที่ ๔๑ คนอยู่ข้างหลัง)



อยู่ในสังสารวัฏ ท่องเที่ยวเกิดตายไปเรื่อย ๆ นั้น
แม้สิ่งหนึ่งสิ่งเดียวที่สังสารสัตว์หวังฝากไว้ให้อบอุ่นใจ
คือความรัก ความมั่นคงของเนื้อคู่ที่จะติดตามกันไปทุกภพทุกชาติ
เอาเข้าจริงก็แค่ความไม่แน่นอนอีกชนิดหนึ่ง
ความแปรปรวนเป็นอื่นได้อีกชนิดหนึ่ง

http://www.larndham.net/cgi-bin/kratoo.pl/001630.htm#27



ภพชาติ ความสัมพันธ์ และสายใยต่างๆนั้นซับซ้อน
มีความไม่แน่นอนเป็นความหวังได้ด้วยเหตุปัจจัยอันลึกลับเกินหยั่ง
ทำใจไว้แต่แรกว่าเราทุกคนเป็นนักเดินทางผู้โดดเดี่ยว จะได้สบายใจในระยะยาว

http://www.larndham.net/cgi-bin/kratoo.pl/007278.htm#24



ความรักชั้นสูงคือความรักพระนิพพานครับ
เมื่อรักพระนิพพานอันเป็นธรรมชาติสูงสุดเหนือสมมุติได้
บุคคลย่อมไม่หลงสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่ต่ำกว่านั้นแบบยอมตายถวายชีวิตอีก

http://larndham.net/index.php?showtopic=11316&st=5




วันก่อนเมื่อคุณยังไม่อกหัก ก็มีใครบางคนอกหักมาก่อน
วันนี้คุณกำลังอกหัก ก็มีใครบางคนหายเศร้า ทำใจได้ไปล่วงหน้าแล้ว
พรุ่งนี้ถ้าคุณสดใสได้เหมือนมีชีวิตใหม่อีกครั้ง
ลืมความเศร้าจากอาการฟูมฟายเพราะเสียของน่ารักน่าใคร่
ก็จะมีใครบางคนมารับช่วงแทน
โศกเศร้า อาลัยอาวรณ์ ราวกับไม่อาจผ่านทางลำบากได้สำเร็จ

โลกเป็นอย่างนี้มานานเต็มที
แต่ก็ไม่มีใครรู้สึกว่าเป็นของน่าเบื่อหน่าย

http://larndham.net/cgi-bin/kratoo.pl/001415.htm#2



ความรักมักเล่นตลก
ตอนต้องการส่วนใหญ่ไม่มา
แต่บางทีมาตอนไม่ต้องการ
ตอนมาก็มักมาพร้อมปัญหา

เหมือนความรักจะเป็นเครื่องยืนยันว่า
ของจริงคือทุกข์ ความสุขแค่ของปลอม

http://larndham.net/cgi-bin/kratoo.pl/006133.htm#14



รักนั้น เป็นต้นเหตุแห่งทุกข์
เป็นที่มาของความผิดหวังเมื่อไม่ได้บุคคลอันเป็นที่รักมาครอง
เป็นที่มาของความคร่ำครวญเมื่อพลัดพรากจากบุคคลอันเป็นที่รัก
เป็นที่มาของความอึดอัดเมื่อได้อยู่ร่วมกับคนที่เข้ากับเราไม่ได้เต็มร้อย ฯลฯ

http://www.larndham.net/cgi-bin/kratoo.pl/003580.htm#1



บางทีรางวัลของคนดีก็ไม่ใช่จะมีคู่ที่สมหวังแบบเร็ว ๆ นะครับ
ธรรมชาติอาจกะเกณฑ์ให้เราเจอทุกข์เสียก่อน
เพื่อใช้ความทุกข์นั้นเป็นบันไดก้าวขึ้นสู่ความสุขที่เหนือกว่าความรัก
และเมื่อถึงจุดของความนิ่งจริงๆ ถึงจะยอมเปิดตัวคนรักที่แท้ให้กับเรา

บางคน ถ้าใจยังวุ่น ๆ ยังหยุด ยังนิ่งไม่เป็น ขืนคนที่คู่ควรกับเราโผล่มาตอนนั้น
เขาก็อาจพลาดจากเราไป ไม่อาจเป็นคู่ครองร่วมกันอย่างถาวรได้
เพราะอาจิณณกรรม คือนิสัยของเรายังอาจเป็นตัวทำลายสัมพันธภาพกับคู่แท้ของเรา
ต่อเมื่อผ่านความเจ็บปวด เรียนรู้จากความผิดพลาด
เห็นจังหวะจะโคนแบบต่างๆ ของชีวิตมากเข้า
พอใจเป็นบุญ มีความนิ่งพอจะรองรับกับคู่แท้ถาวรได้ เขาถึงจะปรากฏตัว

อย่าท้อแท้กับความดีก็แล้วกัน
ที่ผ่านมาในอดีต มองย้อนไปอาจรู้สึกเหมือนไม่ใช่ตัวเรา
พอเราเปลี่ยนมาอยู่กับกระแสธรรมะ
ความเป็นตัวจริงของเราถึงเริ่มปรากฏ
ซึ่งก็อาจเป็นเหตุให้คู่แท้ของเราปรากฏตัวเช่นกัน

http://www.larndham.net/cgi-bin/kratoo.pl/008652.htm#19



ความรัก กับ สัจธรรม Credit by วาทะดังตฤณฉบับความรักหลากสี

ขอขอบคุณ :- http://www.dek-d.com/board/view.php?id=1035229
 
 
*** ไว้อ่านเตือนใจในยามที่หัวใจหวั่นไหว... ***
***ไม่รู้จะทำได้มั้ย... แต่จะพยายามเข้าใจชีวิตให้ได้มากที่สุด***
***เพราะ...ไม่อยากเจ็บปวดอีกต่อไปแล้ว...*** 

 

 
 

Comment

Comment:

Tweet

...ในวันที่เราคิดว่าเราไม่เหลือใคร

แน่ใจแล้วหรือ

เราหันดูรอบข้างดีหรือยัง

ยังมีคนอีกมากมายบนโลกใบนี้

ที่ยังแอบมองเราอยู่ ด้วยความเป็นห่วง ...

ฮ่าๆๆๆ ไม่เกี่ยวกับบทความ

แต่อยากบอกค่ะ

รักมากมายเลยนะ รู้มั้ย ...

#3 By kunglovely on 2011-03-01 06:55

ความรักเป็นแค่รูปแบบหนึ่งของความทุกข์<<ชอบจัง
ต่อให้ไม่ต้องมีความรัก วัน ๆ หนึ่งก็มีเรื่องให้ทุกข์มากมายอยู่แล้วล่ะค่ะ
ถ้าทุกครั้งที่มีความทุกข์แล้วนึกได้ว่า สรรพสิ่งเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป เดี๋ยวก็จะคลายโศกลงไปได้เองค่ะ พยายามนึกให้ได้บ่อย ๆ แล้วกันนะคะ เอาใจช่วย

#2 By คนหน้าหมี on 2010-11-30 23:07

ความรักมากับความทุกข์...สัจธรรมของรักbig smile


Hot! Hot! Hot!